Al een hele poos komt deze dame van 26 bij mij in mijn praktijk. Eens in de zoveel tijd komt ze langs. Ze vertelt wat er speelt en de laatste drie gesprekken gaan er vooral over hoe goed het gaat. Dat is mooi om te horen. De reden dat ze destijds bij mij kwam, was omdat ze zichzelf voorbij liep, privé maar vooral op haar werk. Ze bleef maar doorgaan. Nog even dit en nog even dat. Sterker nog; ze dacht dat ze onmisbaar was op haar werk. De vermoeidheid stak de kop op. Aan de andere kant, was het onmisbaar zijn op haar werk ook gelijk haar drive. Iedere morgen, na een haastig opstaan, hollend naar de auto, crossend over de snelweg kwam ze aan op haar werk. Nog haastig en verward in het hoofd, leek het erop dat er een collega was die geen goedemorgen zei. Een andere collega gaf aan dat ze bij haar avonddienst niet alles correct had afgehandeld. Dat bleef een tijd lang in haar hoofd zeuren en zo stapelden de gedachten zich op omdat ze op de gang nog wat op te ruimen spullen zag liggen, de telefoontjes nu echt even gepleegd moesten worden en de lunch erbij in was geschoten. Dan vraag ik altijd eerst even of er überhaupt ademgehaald wordt en als er dan toch adem wordt gehaald, wáár die ademhaling dan zit. De plek die wordt aangewezen reikt meestal niet lager dan onder de keel. Wat denk je dat dat betekent? De hele dag op die manier je zuurstof naar binnenhalen? Dat betekent dat je stresshormoon de lucht inschiet. Wanneer je dat de hele dag volhoudt, gaat er iets mis in je lichaam. Dat gebeurde ook bij haar. Ze werd onzekerder in haar werk, in haar sociale leven. Dus meer likes geven om meer likes te ontvangen. Niet meer uit staan. De hele dag aan staan. Het filter leek meer en meer af te brokkelen. Wat ze heeft geleerd is onder andere om "nee" te zeggen. Moeilijk; Ja! Jezelf vooropstellen; Ja! Wat daar eerst voor nodig is, is het aanvoelen van deze grenzen. Voel je dat je lichaam sputtert? Voel je dat je lichaam zich spant? Voel je je energie wegvloeien? Dan wordt het tijd om jezelf even heel belangrijk te vinden en (te leren) je grens aan te geven. Dit hebben we gedaan door middel van een cirkeloefening waarbij ze duidelijk werd geconfronteerd met haar grenzen (en het overschrijden ervan). En.... ademhalen! Doe je even mee? In en dan uit. Kleine pauze.... In en dan uit..kleine pauze..... In en dan uit, langzaam en kleine pauze. Mooi hè! Voel je de ontspanning al toenemen? Dit geeft ruimte om helder te denken en dan je actie uit te voeren. Ondertussen heeft "mijn" millennial dat heel goed onder de knie en wordt het helderder bij haar in haar hoofd. Met als resultaat dat ze groeit en keuzes kan maken die goed voor haar zijn zodat ze zichzelf niet meer voorbij loopt maar haar ontwikkeling wel vooruit gaat.

Zit jij wel op de juiste plek?

Toen ik een aantal jaren geleden aan een opdracht (in privésfeer) moest voldoen, kwam ik erachter hoe hoog mijn lat lag. Of anders gezegd, hoe laag mijn eigenwaarde was. De opdracht was heel simpel maar ik kon er niet aan voldoen. Dat vrat aan mijn zelfvertrouwen. Dat opdrachtje en de fundamentele twijfeling of ik het wel goed deed was eigenlijk een weerspiegeling van wat er daadwerkelijk afspeelde in mijn leven. Mijn baan was geen goede match met mijn persoontje. Het was niet zo dat ik een topfunctie bekleedde binnen een "belangrijke" organisatie en het was ook geen full-time baan, maar toch..... Werken voelde wel als een invulling van mijn identiteit. Zoals ik al schreef; het was geen goede match. Het Twan Huys effect, zal ik maar zeggen.

Duidelijk genoeg zat ik niet op mijn plek en deed ik iets buiten mijn comfort zone. Dat schijnt goed te zijn. Het kan je laten zien dat je meer kunt dat je denkt. Het kan je vaardigheden uitbreiden. Achteraf gezien is dat ook zo geweest. Ik zie nu wat ik wel geleerd heb en ik zie ook in waar ik niet goed in was en waar ik echt vanaf wilde. Alleen die jas was niet de juiste uit het rek. Die frustratie (die opdracht en de confrontatie met mijn onkunde) dwong mij om een ander pad te kiezen. Het werd een coach opleiding. Iedere week naar Scherpenzeel en een jaar lang iets doen buiten mijn comfort zone maar wel iets wat bij mij paste!!

Wanneer ik nu met mensen door het bos van Schoorl loop vraag ik of zij in een mal zitten die ze eigenlijk niet past. Ik herinner mij een gesprek met een jongeman die er doorheen zat. We gingen helemaal op in ons zoekspel naar zijn kwaliteiten. We zochten en vonden. Een aantal prachtige kwaliteiten. Op mijn vraag hoeveel van deze kwaliteiten hij eigenlijk inzette in zijn huidige functie gaf hij mij een niet geheel verrassend antwoord; Nul, niet één!

Niet één! Dat is op de lange termijn niet houdbaar. Het wringt. Het bleek een begin van een zoektocht naar het juiste maatpak. We zijn in de rekken gaan snuffelen naar dát wat hem goed zou passen. Door naar vacatures te zoeken waarin zijn kwaliteiten tot hun recht zouden komen werd hij weer gemotiveerd, blij en was hij bereid naar zichzelf te blijven kijken of die functie wel zou voldoen aan zijn kwaliteiten.

Het duurde even (en dat is ook uit je comfort zone stappen) voordat de juiste jas zich liet zien in de rekken. Want tja, je maakt soms weer een misstap. Hij heeft zijn patroon doorbroken, zijn ego een halt toegeroepen en de wens om te willen voldoen aan een van buiten opgelegd ideaal naast zich neergelegd. Hij durfde weer opnieuw te beginnen. Dat is mooi en gedurfd en dat zorgt voor een nieuw rek met jassen met ervaringen. Je hoeft ze niet altijd te dragen maar kunt er wel mooie herinneringen aan hebben. Hij zit nu op de juiste plek. Tijdelijk? Voor altijd? Wie weet. Hij blijft zich bewust van zijn zuivere drijfveren en dat zorgt voor het juiste pad.

Zo'n opdracht in privésfeer zou ik nu gelijk maken. Nu met het gevoel dat ik iets maak wat typisch mij is. Het komt van binnenuit, namelijk.

 

 

Soms is het haast een magisch gevoel wanneer we een traject afsluiten. Wat is er gebeurd de afgelopen 3 á 4 maanden?

Meestal begin ik een traject aan het begin van de twee trappen in Schoorl. Ik let op, ik luister, ik kijk en ik voel waar het over gaat. De trap geeft een mooi inzicht in waar iemand zich bevindt in zijn proces. Ook eindig ik vaak een traject met deze trap. Dan eindigen we bovenaan en dan komt de magie om een hoekje kijken. Het uitzicht is vaak betoverend. Het is helder, ruimtelijk, overzichtelijk, gevarieerd, licht en vol vertrouwen.

Toch heeft dit niet zo veel met magie te maken. Dit alles is voortgekomen uit een gestructureerde en systematische aanpak met oefeningen die heel vaak  tot mooie resultaten leiden. Technieken en oefeningen die opgedaan zijn door het leven, ervaringen en door opleidingen.

Als burn out coach heb ik de noodzakelijke kennis opgedaan zodat ik jou een korte en eenvoudige uitleg kan geven over wat de fysiologische en mentale (lichamelijke en geestelijke) gevolgen van stress zijn. Hierdoor begrijp jij beter wat jou overkomt. Dat geeft rust en aanknopingspunten over hoe wij de stress kunnen aanpakken.

In de praktijk (dus in het bos van Schoorl of in mijn eigen praktijk aan de Rijperweg) gaan we aan de slag volgens een acht stappen plan. Ik neem je mee in deze stappen. Stap(je) voor stap(je) leid ik je door deze ontwikkeling heen. Samen zorgen we voor vaste grond onder jouw voeten. Je herontdekt jezelf weer. Hoe mooi is dat om weer zin in je werk te hebben, zin in sport en ontspanning en een prachtig uitzicht te hebben (daar boven aan de trap)?

Met als afsluiting deze vraag;

Zou je zo willen leven als dit leven eindeloos herhaald zou worden?

Leef je al jaren in een hoge of misschien wel in de hoogste versnelling? Je hebt het allemaal mooi aangekund en gedaan! Dat is dapper, dat heeft tot veel resultaten geleid en nu voel je dat het op is op raakt; je energie.

Dit voel je aan. Je gaat sociale contacten uit de weg. Voelt je van binnen rot en verdrietig en onzeker. Je stelt jezelf ook de vraag voor wie of wat je het allemaal gedaan hebt of nog steeds doet. Wie ben je nu aan het pleasen? Niet jezelf in ieder geval.

Wat heb je niet zo handig gedaan de laatste jaren? Aan welk patroon ben je zo gewend geraakt dat je nu eigenlijk niet anders kan. Het komt wel goed. Mooie uitspraak.

We gaan samen op zoek naar een patroon wat voor jou werkt. We werken tot aan de kern. Hetgeen waar het om gaat. Hetgeen wanneer je het uitspreekt er stilte ontstaat. We gaan vinden wat voor jou belangrijk is en welke betekenis je geeft aan jouw leven. Wat is daar voor nodig?

Kom maar op!

We lopen door de prachtige natuur van Schoorl. Daar ligt een schat aan voorbeelden die we gebruiken om inzicht te krijgen in jouw patronen. Het is eigenlijk altijd mooi weer. Je zuigt letterlijk de zuurstof in je longen en je voelt je opgeruimd en fris wanneer je het bos uitwandelt.

Als eerste is herstel belangrijk. We doen ademhalingsoefeningen, fysieke oefeningen (alles op jouw tempo, natuurlijk). Daarna kijken we naar je valkuilen, ik houd je een spiegel voor door (bijna) letterlijk in jouw schoenen te staan en tot slot, om jezelf weer volledig energiek en bij te voelen werken we aan het gebruik maken van je talenten, hobby's en kansen. Kortom; Jouw gevoel werkt weer samen met je verstand. Mooie balans, toch?

Mijn manier van werken is direct, duidelijk, actief en natuurlijk is er ruimte voor humor.

Binnen een week maken we kennis metelkaar. Ik zie er naar uit je te ontmoeten.

Nieuw sprookje voor 2016

Als kindercoach in Schagen en Alkmaar vind ik het prachtig om mooie verhalen te gebruiken om kinderen inzicht te laten verkrijgen in het probleem en natuurlijk de oplossing. Zo kan een kind zijn eigen verhaal schrijven of we gebruiken een passend bekend sprookje. Het is verrassend hoeveel resultaat een eigen geschreven verhaal geeft.

Weet je het zelf nog?

In onze bekende sprookjes overwint de liefde alles. Goedheid houdt uiteindelijk langer stand dan slechtheid. Door liefde en goedheid van de hoofdpersoon wordt hij geholpen de moeilijkheden te overwinnen die als hindernissen in het leven verschijnen. De helpers fluisteren of wijzen de juiste weg en uiteindelijk loopt het altijd goed af

Het kwaad:

Het kwaad en het slechte zijn in een sprookje vermomd als heks, wolf of stiefmoeder. Ze proberen de held te vernietigen, maar worden altijd ontmaskerd en vernietigd zodat het verhaal kan eindigen met een “ze leefden nog lang en gelukkig…

Het nieuwe jaar 2016

Een sprookje is eigenlijk het verhaal van een ontwikkelingsweg. Het vertelt op een ander niveau welke weg wij als mensen zouden moeten gaan. Voor jonge kinderen is het een spannend verhaal waardoor ze zich kunnen identificeren met de held die alles overwint.

De mensen, dieren en wezens in die in een sprookje figureren zijn eigenlijk delen van onze persoonlijkheid. Zo zijn we allemaal koningin, stiefmoeder, heks, prins, fee, elf, wolf, draak, kikker, wit paard, dwerg of weeskind.

We ontmoeten deze wezens ook in één of andere vorm iedere dag.

Regelmatig krijgen we te maken met worstelingen en hindernissen. We worden verslonden, liggen soms in een glazen kist, voelen ons omringd door duizend jaar struikgewas of worden weggeblazen door de adem van de wolf. Maarr…

(Bijna) Ieder sprookje loopt goed af. Soms is er een portie geluk nodig, soms een elfje, fee of prins die een goede daad voor ons verricht. Altijd, altijd is er een happy end. Hoe lang of hoe zwaar de beproevingen ook waren.

De vragen voor dit nieuwe jaar zouden dus kunnen zijn:

*   Hoe wil jij als held dit nieuwe jaar je hindernissen aanpakken?

*   Wie is de elf of prins die door jouw liefde nu voor je wil werken?

*   Welke wensen zou je vervuld willen zien?

*   Welke fee of kikker kan ze voor je wakker toveren of kussen?

*   Hoe ga je de wolf verslaan?

*   Gedraag je je als lieve fee of (hopelijk) ook als een boze stiefmoeder voor je kinderen?

*   Stuur je je kinderen het donkere bos in zodat ze kunnen leren hun angsten te overwinnen?

*   Gun je je kinderen de ervaring van de boze heks en het leren over goed en kwaad?

Kortom, welk sprookje schrijf je dit jaar voor jou en je kinderen?

Ik wens ieder dit jaar een prachtig sprookje met vele mooie nieuwe ervaringen en een ze leefden nog lang en tevreden......

Kindercoach Petra Kaandorp schrijft over tijd

Weten jullie het nog? Herman van Veen…… Iedereen kan het meezingen op de lage tonen……. Soms fluisterend, soms harder
Opzij, opzij, opzij…,
maak plaats, maak plaats, maak plaats….,
we hebben ongelooflijke haast…..

Tijd wordt steeds schaarser en het halen van doelen en afwerken van je bucket lijst wordt almaar belangrijker. De ontwikkeling van kinderen moet zich aanpassen aan lijstjes en wensdromen en liefst zo snel en perfect mogelijk. In mijn praktijk en in de opleiding merk ik het ook. ...continue reading

Een scheiding en emoties

Een scheiding kan emotioneel en geestelijk heftig zijn. Een scheiding gaat namelijk vaak gepaard met een aantal grote veranderingen en dat kan moeilijk zijn. Wellicht moet je verhuizen, zie je de kinderen een stuk minder en dan is er ook nog de verandering in de financiële situatie. De één reageert hier natuurlijk heftiger op dan de ander, maar er kan geconcludeerd worden dat een scheiding emotioneel zwaar kan zijn.

scheiding emoties depressie stress ...continue reading

Bij problematische scheidingen is deelname van de kinderen aan het opstellen van het verplichte ouderschapsplan onvoldoende geborgd. Dat concludeert Veronica Smits in het proefschrift dat ze op maandag 30 maart verdedigt aan Tilburg University. Ze doet onder meer de aanbeveling om, met het oog op het belang van het kind, de inbreng van een gedragsdeskundige bij het scheidingsproces te vergroten.

Persbericht 23 maart 2015

...continue reading

De kinderen vertellen dat jullie gaan scheiden: hoe doe je dat?
12 maart 2015
Jullie gaan scheiden. Misschien is het moeilijkste punt wat bij een scheiding komt kijken nog wel dat je het de kinderen moet vertellen. De vraag is natuurlijk hoe je dit het beste kunt aanpakken. De ScheidingsMakelaar geeft graag een aantal tips hoe je dit het beste kunt doen.

kinderen vertellen over scheiding

...continue reading