Stel je voor. Het is twee weekenden geleden. Weet jij nog wat je deed? Ik wel. Het was namelijk een weekend waarin onze fladderaar tot leven kwam.
In een klein groepje trekken we de Schoorlse duinen in. Een plek waar het regent en niet zo’n beetje ook. Voor het buitencentrum word een verhaal verteld over de fladderaar. Hé, je herkent hierin jezelf ook wel weer. Je koopt een kaart die jouw fladderaar representeert. Onder een bladerendak stel je jezelf voor aan de hand van die mooie kaart. Zo leuk om de verschillen (én overeenkomsten) te horen.
Alleen…. Het plan valt in duigen. Shit, die regen stopt niet. Nou ja, we lopen verder. Het enige wat we ervan worden is zeiknat. Niet erg. En dan toch, houd het vanzelf op met druppelen. Een bankje hoog op de duinen, uitkijkend op zee nodigt ons uit om te gaan zitten. Schriftjes worden uitgedeeld en vragen beantwoord. We sjokken, wandelen, mijmeren en al vertellend vervolgen we onze weg naar een nieuw uitnodigend bankje. In 8 minuten schrijven vertel jij jouw verhaal. Je vertelt je verhaal over wie je bent, wilt zijn als niemand kijkt of juist dan wel. Over kleine verlangens, grote sprongen, vertragen of juist versnellen.
Op de Rijperweg gaat de open haard aan, we delen lekkers en vertellen onze eigen opgeschreven verhalen. Wanneer en hoe leeft de fladderaar in jou?
Een fladderaar is iemand die zich laat meevoeren door de wind van het moment. Die speelt, beweegt, schrijft, voelt. Die het leven niet strak probeert te organiseren, maar het liever tegemoet danst. Tijdens dit weekend kreeg die fladderaar in ieder van ons alle ruimte.
Wat neem je mee uit je eigen levensfilm? Wat blijft hangen? Wat wil je behouden?
Sara van Free your Mission vertelt een kampvuurverhaal. Huh, gaat het nu over jou? Dat raakt tijdens het staren in het vuur. Je let op, je kijkt om je heen, ziet begripvolle blikken en je wordt uitgenodigd om deze nieuwe mensen te vertrouwen in jouw verhaal. Iedereen deelt en we spreken af dat we happens in de tuin, stays in de tuin.
Druppels beginnen weer te vallen, de sauna staat aan. We zweten nog wat extra verhalen uit ons lichaam en koelen af op het gras terwijl dikke druppels verkoeling brengen.
De volgende ochtend. We staan vroeg op. We parkeren aan de voet van het strand, lopen de duinen over en joelen de zee in die met grote golven voor heel wat plezier zorgt. Joehoe, ik voel me echt vrij, roept een van de naakte dames.
En dan is het af. Weekend is voorbij maar joh, wat overblijft is een verhaal wat nog meer geleefd mag worden en dan vooral op de fladderaarse manier.
Dit weekend ging over:
- de kracht van schrijven om bij jezelf te komen
- in beweging zijn, letterlijk en figuurlijk
- de rust van de natuur, de zachtheid van stilte
- het wonder van eerlijke gesprekken
- het effect van zingen en luisteren
- de magie van een klein groepje vrouwen die elkaar écht zien
In ieder van ons woont een fladderaar.
Soms heeft ze een duw nodig, een zuchtje wind, een weekend in de duinen, een openhaardvuur in de natuur omringd door mooie, sprankelende lichtjes.
Wil je mee fladderen? Hou dan mijn website in de gaten: Fladder mee met Petra Kaandorp en Sara Bruinsma voor meer informatie.