In deze blog deel ik een persoonlijk verhaal over hoe mijn reis als coach begon.
Een verhaal over een zwart schilderij, twijfels, moed, en wat er gebeurt als je jezelf écht durft tegen te komen. Misschien herken je iets van jezelf erin.
Het was 2012 en ik stond voor een schilderij.
Een dierbaar iemand vierde een jubileum, en iedereen kreeg een paar vierkante centimeters om iets op te schilderen.
Een mooi gebaar.
Maar ik voelde paniek.
Mijn hartslag ging omhoog, mijn ademhaling versnelde.
Ik wist niet wat ik moest maken. Alles voelde geforceerd.
Uiteindelijk kladderde ik wat verf op het doek… zwart. Pikzwart.
Ik deed een stap achteruit en keek.
Wat ik zag, was hoe ik me vanbinnen voelde.
En ik begon te huilen.
Het voelde alsof het niet meer ophield.
Niet weten wie je bent — en toch voelen dat er meer is
Dat moment bracht alles samen wat al veel langer in mij leefde.
Ik wist niet wat ik wilde.
Ik wist niet wie ik was, waar ik goed in was, of waar ik gelukkig van werd.
Ik vergeleek mezelf met anderen. En diep vanbinnen voelde ik: er zit meer in mij.
Maar ik had geen idee hoe ik daarbij moest komen.
Dus ging ik op onderzoek. Ik belde bedrijven, vroeg of ik mocht meelopen, keek rond.
Maar het échte werk begon pas toen ik naar binnen durfde te kijken.
“Doe het toch maar.”
In datzelfde jaar zette ik mijn eerste stap op het gebied van persoonlijke ontwikkeling.
Ik weet nog hoe spannend het was.
Het geld dat het kostte. De energie die het zou vragen.
En vooral: de twijfel of ik het wel waard was.
Maar ergens in mij zat een stemmetje dat zei:
“Doe het toch maar.”
En ik deed het.
Ik ontdekte hoe diep overtuigingen als “Wie zit er op mij te wachten?” en “Kan ik dit wel?” in mij zaten.
Ze bepaalden onbewust mijn keuzes, mijn houding, mijn energie.
De grootste ommekeer kwam toen ik kennismaakte met PMA — een methode die werkt met het onderbewuste.
Daar begon het echte loslaten.
Niet ineens. Maar laag voor laag. Met overgave, moed en vertrouwen — in mijn zoektocht en in mijzelf.
En wat er toen ontstond… was ruimte. Rust. Zin.
Ik begon te ondernemen vanuit ontspanning.
Niet omdat ik iets moest bewijzen.
Maar omdat ik iets te geven heb.
Hoe ik nu werk
Inmiddels werk ik ruim 13 jaar als coach.
Ik help mensen die zich moe, leeg of verdwaald voelen — en die verlangen naar rust van binnenuit.
Dat doe ik in mijn warme praktijk aan huis, of buiten in de duinen van Schoorl.
De natuur nodigt uit tot beweging. Je lijf mag meepraten. Je hoofd krijgt lucht.
Ik werk niet volgens een vast programma.
Ik stem af. Luister. Spiegel. Daag uit.
Altijd afgestemd op wat jij nodig hebt — precies daar waar jij bent.
Altijd in beweging
Ik blijf zelf ook leren.
Volg bijscholingen, intervisies, trainingen. Niet omdat het moet, maar omdat ik wil weten wat werkt — voor mezelf en voor jou.
En ik merk dat mijn werk zich blijft ontwikkelen.
Steeds vaker geef ik trainingen, workshops en kleine ceremonies in mijn tuin.
Ook begint het vertellen van verhalen meer ruimte te krijgen.
Het is nog pril. Maar het groeit.
Zoals ik.
Altijd afgestemd.
Altijd echt.
Altijd in beweging.
Herken je iets in mijn verhaal?
Misschien sta jij ook op een punt waarop je voelt: ik wil iets anders, maar ik weet niet hoe.
Of je bent moe van het moeten, van het zoeken, van het verdwaald zijn.
Weet dan: je hoeft het niet alleen te doen.
Voel je welkom om contact op te nemen.
Je hoeft nog niet precies te weten wat. Je hoeft alleen te voelen of dit een “ja” is.
Als je nu ook een social media-tekstje wilt voor bij het delen van deze blog, dan schrijf ik die graag voor je. Kort, pakkend, in jouw stem — zeg het maar!